شب چله

 يلداي خاطره ها

 

بيا جانا كه فصل برف و گاه سوز و سرما شد          مهيا بزم شادي در شب زيباي يلدا شد

انار و هندوانه مي زند چشمك روي كرسي           كنارش تخمه و آجيل و شيريني مهيا شد

صفاي قصه مادر بزرگ و كشمش و گردو              دوباره خاطرات كودكي در سينه احيا شد

                                                                            شعر از : غلامرضا هاشمي

روز فردا

روز فردا

بیا ساقی مرا در این ضیافت مست صهبا کن

به یک پیمانه این دل را مثال رود و دریا کن

 

به من نوشان از آن جامی که از دل غصه بر دارد

به وسعت سینه ام را همچنان صحرای سینا کن

 

بزن مطرب به چنگ و ارغنون از نغمه داوود

برای این دل پژمرده هم حکم مسیحا کن

 

ز جام معرفت بنما گلوی تشنه را سیراب

دمی فارغ مرا از این همه پنهان و پیدا کن

 

به لطف گوشه ی چشمی شفا ده بر دل ریشم

و آنگه بی نیازم از تمام زشت و زیبا کن

 

بکش آن تیغ ابرو  و بیا در پهنه ی میدان

مرا در بند آن گیسوی همچون شام یلدا کن

 

ز دیروز و ز امروزم ندارم ذره ای حاصل

صراحی را پر از باده برای روز فردا کن

 

شعر از غلامرضا هاشمی