السلام علیک یا ابا عبدالله (ع)
یک غنچه گل سرخ از گلشن پیمبر
پرپر میان طوفان نامش علی اصغر
از کثرت عطش گر پژمرد همچو لاله
از دست جدش آخر نوشید آب کوثر
بانگ رباب گشته یکسر حزین و غمناک
چون زخمه از نوک تیر شد آشنا به حنجر
چون برگ گل دریدند با نیزه سه شعبه
بال فرشتگان شد او را گلیم و بستر
تا خون سرخ اصغر افشانده شد به گردون
عرش خدا ز لاله شد بوستان سراسر
از خیمه ماه رویش آمد برون به یکبار
در حلقه دو چشمش عالم شدی مسخر
این طفل شیرخواره فخر پیامبران شد
یا رب شفیعمان کن او را به روز محشر
غلامرضا هاشمی


